Verhalen uit het veld
foto Dick Carlier met vrouw
MIJN GROTE LIEFDE

Mijn grote liefde. Je zal maar met een man getrouwd zijn, die met jou getrouwd is en er een tweede liefde op na houdt. Ja, ik begrijp dat je dan als vrouw wel eens denkt dat je op de tweede plaats komt. Ik ben ook iemand die met zijn vak getrouwd is.

Overal waar ik reis en verblijf, bekijk ik de mensen en de omgeving, en beoordeel dat op de 'schilderachtige' waarde. En als ik dat niet doe, denkt mijn vrouw dat ik het wel doe... Bijna elke trip en vakantie gaan mijn schilderspullen mee, want je kan maar niet weten.

Hield ik maar van schetsen, met een potloodje en een blokje papier. Dan was het eenvoudiger. Maar ik werk nou een maal graag in aquarel, vlot en niet met gekriebel. En daarom gaat mijn tas met van alles en nog wat telkens weer mee.

Gelukkig houdt mijn vrouw van winkelen en kan ik haar wel eens afleiden, door leuke steden en dorpen te bezoeken. Maar meestal is het toch een hele opgave voor haar, om in haar eentje 'vertier' te zoeken. Ze zegt er meestal niets over, maar als het soms teveel wordt, zou ik graag een straatje om gaan. Er is bijna geen schipperen mogelijk met die obsessie van mij.

Een schildersvrouw moet op handen gedragen worden. Want zij is degene die ruimte geeft, de stimulerende kracht, de criticus, maar ook de rem. Waar vind je zo iemand? Nou… ik heb er zo een. En daarom… <3